Yüzme bilmeden balina köpek balıklarıyla yüzdüm, Filipinler

Yüzme bilmiyorum. Bunu en başta söylemem lazım, çünkü bu yazının en büyük anı kıyıdan on adım uzakta, yaklaşık yirmi metrelik suyun üstünde geçiyor.

Bisiklet sürmeyi de bilmiyorum. Motosiklet zaten hak getire. Sudan da pek hoşlanmam.

Korede inşaatta çalışırken para biriktiriyordum ve kafamda hep Filipinler vardı. Oslobda balina köpek balıklarıyla yüzmek uzun zamandır hayalimdi.

Koreden Cebuya uçacağım gün bölgede tayfun vardı. Uçuşum yaklaşık 24 saat ertelendi.

Cebu, hiçbir şey yapmamak

Cebuda büyük bir planım yoktu. Birkaç gün boyunca hiçbir şey yapmak zorunda hissetmeden yaşadım. Sabahları uyanıyor, hostelin yakınındaki sokaklarda dolaşıyor, bazen özellikle kaybolmaya çalışıyordum. Marketlerden kahvaltılık bir şeyler alıyordum.

Yakınlarda sık sık gittiğim küçük bir fırın vardı. MacBookumu alıp oraya oturuyor, çok sevdiğim keklerinden yiyor ve kanalım için fikirler düşünüyordum.

İnşaattan sonra bir fırında oturup kek yemek, insanın başına gelebilecek en güzel şeylerden biri.

Birkaç gün sonra kekleri bırakıp asıl işime döndüm. Cebudan otobüse bindim, Osloba doğru yola çıktım.

Arka koltuk

Otobüse bindim, tam kendimi manzaraya vermeye hazırlanıyordum ki arkadan bana seslendiler. Arkada iki kız ve bir trans birey oturuyordu, beni yanlarına çağırıyorlardı.

Önce duymazdan geldim. Bir daha çağırdılar, bir daha. Koltuğumda kendi kendime toplantı yaptım, gitsem mi gitmesem mi. Sonuçta konuşmayı seven bir adamım. Kalktım, sallanan otobüste arkaya yürüdüm ve oturdum.

Kısa sürede kızlardan birinin Snapchatten bir Türk erkekle konuştuğunu öğrendim. Türkiyeden binlerce kilometre uzakta, Cebudan Osloba giden bir otobüsün arka koltuğunda bile bir Türk erkeği birine yazmayı başarmıştı. Halkım adına hem gururlandım hem utandım.

Biz bunları konuşurken içlerinden birini yol tuttu. Sonra kustu. Arka koltuk bir anda eski neşesini kaybetti.

Filipinlere hoş geldin dedikleri an benim için tam olarak buydu. İki kız, bir trans birey, Snapchatteki bir Türk ve kusmuk.

Alfonso Tent ve Rusça iltifat

Oslobda önceden yer ayırttığım Alfonso Tent diye bir çadır hosteline gittim. Çadırımı kurdum, bir şeyler yedim, sonra yakındaki küçük bir kafeye uğradım.

Arkamda Alex, kardeşi ve Filipinli bir arkadaşları oturuyordu. Alexin kardeşi Rusça konuşurken saçlarımdan bahsediyordu, uzun ve güzelmiş. Arkama döndüm ve Rusça teşekkür ettim.

Bir anda şaşırdılar, Rus olup olmadığımı sordular. Türk olduğumu, Kazakistanda yaşadığım için Rusça bildiğimi söyledim. Sohbet böyle başladı. Meğer onlar da ertesi sabah balina köpek balıklarına gidecekmiş. Sabah altıda buluşmak üzere sözleştik.

Yağmur

O gece çadırımda uyurken yağmur başladı.

Korede çadırım için yağmur brandası almayı düşünmüş ama almamıştım. O karara bütün kalbimle pişman oldum. Yanımda sadece yağmurluğum vardı, onu çadırın üstüne örtmeye çalıştım. Bir insana göre dikilmiş yağmurluk bir çadırı kurtaramıyormuş, onu o gece öğrendim.

Sonunda hostelin sahibinden yardım istedim. 50 peso karşılığında bir branda verdi, çadırımı kurtardım.

Yirmi metre

Sabah Alex ve kardeşiyle balina köpek balıklarının olduğu yere gittik. Biz tüplü dalış yapacaktık, kişi başı 3300 peso gibi ödememiz gerekiyordu. Yanımda yeterince nakit yoktu, eksik kalan 1300 pesoyu Alex ödedi.

Ekipmanları verdiler, maskeleri taktık, kısa bir bilgilendirme dinledik. Hayatımda ilk defa dalış yapacaktım. Yüzme bilmiyordum, sudan hoşlanmıyordum. Belki de yüzme bilmediğim için hoşlanmıyordum, onu hâlâ bilmiyorum.

Kıyıdan paletlerimizle yürümeye başladık. Daha on adım atmıştık ki su bir anda derinleşti. Kıyıya on adım uzaktaydım ama altımda yaklaşık yirmi metre vardı.

Başımı kaldırdığımda onları gördüm. Bir değil, birkaç taneydiler. Otobüs büyüklüğünde, devasa gövdeleriyle suyun içinde süzülüyor, yanımızdan geçiyorlardı. Bir tanesi üstüme doğru gelince ne yapacağımı şaşırdım. Paletlerimle kendimi geri itmeye çalışırken görevlilerden biri beni çekti. Neyse ki herkesin yanında bir görevli vardı. Benim gibi birinin yanında olması ayrıca iyi bir fikirdi.

O an gördüklerimi anlatmak gerçekten zor. Benden kat kat büyük canlılarla aynı suyun içindeydim. Kocaman ağızları ve neredeyse hiç çaba harcamadan süzülmeleri insanı büyülüyordu. Bir yandan da mercanları ve başka deniz canlılarını görüyordum.

Benim için en garip tarafı konuşamamaktı. Hayatım boyunca sürekli birileriyle sohbet etmiş biri olarak tek yapabildiğim nefes alıp vermek ve etrafı izlemekti.

Sudan çıktığımdaki mutluluğu anlatamam. Kendi kendime bunu tekrar yapmak istiyorum dedim, tıpkı Kırgızistandaki bungee jumpingden sonra olduğu gibi. Filipinlere gelirken kendime verdiğim sözü tutmuştum.

1300 peso

Suyun altındayken Alex onu çekmemi istemişti, on dakika kadar onun görüntülerini kaydettim. Ertesi gün videoları istediğinde internetim olmadığını, bağlantı bulunca göndereceğimi söyledim. 1300 peso borcumu da hatırlattım.

Alex parayı istemedi. Çektiğim videoları borcuma karşılık sayabileceğini söyledi.

Oslobdan ayrılırken aklımda sadece devasa balıklar yoktu, yeni arkadaşlarım da vardı. Alex 52 yaşındaydı ama olsun, arkadaş arkadaştır.

Moalboal ve Siquijor

Oslobdan sonra Moalboala geçtim. Burada Korede tanıdığım Erenle buluştum. Hostelde Polonyalı gezginler Oleg ve Richardla tanıştık, zamanımızın çoğunu beraber geçirdik.

Bir gün Oleg bize Siquijor Adasını önerdi. Adını daha önce hiç duymamıştım. Çok düşünmeden gitmeye karar verdik. Önce Liloan Limanına geçtik, oradan feribotla Dumaguetee, sonra bir feribot daha ve ada.

Siquijor Filipinlerde büyücüler adası olarak biliniyor. İki gün gibi kaldık. Partiler, şelaleler, sahiller. Bir de motosiklet kiraladık.

Kedi gibi indim

Eren motosiklet kullanmayı öğrenmeye çalışıyordu. Ben arkasına oturdum, çünkü bisiklet bile kullanamıyorum.

Arkada otururken kafamda bir senaryo dönmeye başladı. Eren düşerse ne yapacağım, nasıl atlayacağım, kendimi nasıl koruyacağım. Adım adım kafamda canlandırıyordum.

Sonra gerçekten düştük.

Eren yerde, motosiklet yerde. Ben ise kendimi öyle bir attım ki iki ayağımın üstüne, neredeyse bir kedi gibi indim. Hemen kontağı kapattım, Erene yardım ettim, motosikleti kaldırdık.

Aylar sonra bunu Erene anlattım. Belki de motor benim sürekli düşmeyi düşünmemden düştü diye şaka yaptım. İnsan bazen kafasında kurduğu şeyi yaşarken buluyor kendini.

Şelalede duş

Kaldığımız hostelde su yoktu. Yıkanmak için şelaleye gidiyorduk. Gezginlik böyle bir şey, bazen sıcak duş arıyorsun, bazen şelalede yıkanıyorsun.

Bir süre sonra Eren ve Oleg Bohol Adasına gitmeye karar verdi. Benim yolum başkaydı. Bir aydır Vietnam vizesiyle uğraşıyordum ve sonunda 90 günlük vizem çıkmıştı. Cebuya geri döndüm.

Filipinlere gidecekler için bilmen gerekenler

Vize ve eTravel

• Türk vatandaşları Filipinlere 30 güne kadar vizesiz gidebiliyor. Daha uzun kalacaksan süren bitmeden göçmenlik bürosundan uzatma yaptırman gerekiyor.
• Girişte dönüş bileti ya da başka bir ülkeye devam bileti isteyebiliyorlar. Bileti yanında hazır tut.
• Uçağa binmeden önceki 72 saat içinde eTravel formunu doldurman zorunlu. Ücretsiz, sonunda bir QR kod veriyor.
• Sadece resmi siteden doldur, etravel.gov.ph. Para isteyen siteler dolandırıcı.
• Kurallar değişebiliyor, gitmeden kontrol et.

Para

• Filipinlerin parası peso.
• ATMlerin çoğu işlem başına ücret alıyor, o yüzden az az değil, bir seferde çek.
• Şehirlerde kart geçiyor ama Oslob, Moalboal ve Siquijor gibi yerlerde çoğu şey nakit. Benim gibi nakitsiz kalma, adaya geçmeden parayı çek.

Ulaşım

• Cebu şehir içinde Grab kullanılıyor.
• Osloba ve Moalboala Cebu Güney Otobüs Terminalinden otobüs kalkıyor. Osloba yol 3 saati buluyor, muavine nerede ineceğini söyle.
• Siquijora gitmek için Oslob tarafından Liloan Limanına geç, feribotla Dumagueteye, oradan da feribotla adaya.
• Adalarda en kolay ulaşım kiralık motor. Kullanmayı bilmiyorsan bilen birinin arkasına bin, kask tak.
• Haziran ile kasım arası tayfun dönemi. Uçuşlar ve feribotlar iptal olabiliyor, planına boşluk bırak.

Oslob ve balina köpek balıkları

• Sabah 6da başlıyor, öğlene kadar sürüyor. Ne kadar erken gidersen o kadar az kalabalık olur.
• İki seçenek var. Kayıkla açılıp maske ve şnorkelle yüzmek 1000 peso civarı. Tüplü dalış daha pahalı, biz kişi başı 3300 peso gibi ödedik. Kamera ve palet kirası ayrı. Fiyatlar değişiyor, orada sor.
• Balıklara dokunmak yasak. Suya girmeden güneş kremi sürmek de yasak, onun yerine uzun kollu bir şey giy.
• Yüzme bilmiyorsan merak etme, benim gibi sen de yaparsın. Herkesin yanında bir görevli oluyor.
• Çadırla kalacaksan yağmur brandasını unutma.

Görülecek yerler

• Cebu. Magellan Haçı ve San Pedro Kalesi.
• Moalboal. Kıyıya çok yakın dev sardalya sürüleri ve deniz kaplumbağaları.
• Siquijor. Cambugahay Şelalesi, Salagdoong Plajı ve Pitogo Uçurumu.